Deze expositie is weer een expositie zonder gemeenschappelijk thema, dus de kunstenaars laten hun eigen thema zien. Dertien kunstenaars zijn te bewonderen. Hier volgt en greep uit de kunstwerken.
(tik op de foto om de hele afbeelding te zien)
Hans Mader is op het idee gekomen dankzij Urban Sketching. Hij is ruim twee jaar geleden mee gaan doen met US omdat hij moeite had met perspectief tekenen. Tot zijn verbazing kreeg hij door te kijken naar andere tekenaars het snel onder de knie. Hij had een groot canvas doek en besloot zijn geliefde Leiden in de Urban Sketcing stijl te tekenen en er en Monopoly van te maken. Hij heeft hier een half jaar aan gewerkt. De stations heeft hij vervangen door vier parken, een aantal woonplekken van hem zijn te zien. Als cartoonist kon hij het niet laten er wat cartoonachtige plaatjes in te verwerken. ( meeuwen, hutspot.)
Nelleke Burger wil in deze tijd stilstaan bij het wereldwijde fenomeen “de maand van de aarde”. Zo vaak wordt zij getroffen door het kleurenspel van de opkomende of ondergaande zon, de weidsheid van het universum en de nietigheid van ons bestaan.
Ahlam Amrami onderzoekt de essentie van natuurlijke groei, simplistische vorm en verstilling. Haar schilderijen bewegen zich op het snijvlak van abstractie en natuur, geen directe weergave van planten maar fragmenten van bloemblaatjes, kernen en organische structuren lijken op te lichten.
Diane van Bohemen-de Grijs: Schilderijen met een verhaal: Soms komt er iets op je pad, waar je leven van op z’n kop staat. Bij mij was dat letterlijk door een herseninfarct. Mijn lichaam was niet meer wat het was, wat was het nu wel? Het lukte niet meer om te schilderen, mijn grote passie en ook dansen ging niet meer, mijn andere grote passie. Twee jaar is een zoektocht geweest met vallen en opstaan, een lange weg van revalidatie. De schilderijen die hier hangen is een verkorte versie van het verhaal.
Thea Huiberts: Het thema van mijn etsen zijn fabeldieren. Een fabeldier is een fictief wezen dat betekend uit de mythologie of voorkomt in oude verhalen van reizigers. De etsen zijn gemaakt op een zinkplaat en worden daarna afgedrukt, ze werkt graag met kleur.
Mary Hendriks: vindt het soms leuk om bepaalde stijlen te combineren met mijn eigen ideeën. Voor de twee laatste werken werd ze geïnspireerd door Paul Klee. Ze zag de kleurige huizen in Groenland en heb dat in zijn stijl weergeven, Trump mag hem hebben als hij dan maar met zijn handen van Groenland afblijft.
Erik Kerkvliet: heeft een heel eigen stijl, Ruimtelijk Realisme noemt hij zijn werk. Dit keer heeft hij zich laten inspireren door onder andere Afrika, er zijn kleide details, zoals de band op het dak en de teksten op de hutjes, die je alleen in Afrika zult zien. Hij speelt met het perspectief en de lijsten van zijn schilderijen.
Janna Hopman: Werkt graag met diverse materialen en gemengde technieken op papier, houten panelen en doek waarbij ze collage en assemblage technieken, schilderen en tekenen combineert. Al vanaf de academie ben ik gevaccineerd door schaduwvormen. Soms nemen deze de hoofdrol in mijn werk, soms als lichtval. Perspectief beschouwt ze daarbij meer als een suggestie dan als regel, ze maakt daar in haar eigen werkelijkheid. Groot, klein, binnen, buiten lopen daarin dan ook regelmatig door elkaar heen.
Paulette Otten: Maakt schilderijen met softpastel. Het pure pigment poeder (in krijtvorm geperst) kan door het gebruik op grof zandpapier (bijna schuurpapier) goed hechten, zelfs met meerdere lagen over elkaar heen. De kleuren mengt ze op het papier zelf hierdoor ontstaan een diffuus, licht helder beeld.
