Deze expositie is weer een expositie met een thema. Het thema is “Eten toen en nu”. Twintig kunstenaars hebben zich opgegeven.
Cherie Agterberg: Het schilderij “de Keukenmeid” is mijn vertaling het melkmeisje van Johannes Vermeer. Ik wil het thema “eten toen en nu” voedsel weergeven wat iedereen nu nog dagelijks eet. Melk, brood en boter staan nog steeds op het menu. De compositie en het kleurgebruik heb ik van het schilderij “het melkmeisje” geleend. Het meisje, het stilleven op de tafel en het raamkozijn zijn naar eigen inzicht vorm gegeven.
(Tik op de afbeelding om de hele foto te zien)
Driekske Bakker: Op het schilderij zie je een gedekte tafel in het hier en nu. Het is een kleurrijk geheel, want ik werk graag met kleuren. Zou de poes ook nog wat krijgen?
Ell Geeh: De voedselketen is uit balans het oog is vaak groter dan de maag.
Sanne Bavelaar: Bij de geboorte wordt het verschil tussen een ‘jongen‘ en een ‘meisje‘ al duidelijk. Sekse verwijst naar de lichamelijke en biologische kenmerken die een mens vrouwelijk of mannelijk maken. het gaat hierbij om genen, hormonen en geslachtskenmerken. Genderidentiteit gaat over wie mensen zijn en hoe ze zich voelen. Dit beschuitje zet de kijker graag aan het denken… Kom ook naar het werk Plastic Fantastisch? kijken
Lida van Wickeren: De groene melkkan staat bij mij thuis en daar haalde ik vroeger de losse melk in bij de buren, de melkboer. De sprieten van de berkenbast staan in een potje van groene emaille van de serie zand, soda en zeep. Het fruit en de peer in de schaal zijn omringd door lappen van ecoprintblaadjes. Ik heb me laten inspireren door de stemmige, wat donkere kleuren van oude stillevens.
Janna Hopman: Ik werk met diverse materialen in gemengde techniek op papier, houten panelen en doek waarbij ik collage en assemblage technieken schilderen en tekenen combineer. Al vanaf de academie ben ik gefascineerd door schaduwvormen. Soms nemen deze de hoofdrol in mijn werk , soms als lichtval. Perspectief beschouw ik daarbij meer als een suggestie dan als regel, ik maak daarin mijn eigen werkelijkheid. Groot, klein, binnen, buiten lopen daarin dan ook regelmatig door elkaar heen. Mijn werk is over het algemeen kleurig. Ik beschrijf daarin, in beeldtaal, de leuke dingen van het leven, dat wat ons samenbrengt rond de tafel, wat ons verwonderd en wat ons thuis laat voelen.
Caroline Stroeks: schildert in de Japanse semi-techniek: met inkt op rijstpapier. Het papier laat de inkt makkelijk vloeien en staat verbetering van de lijn niet toe. Dat vraagt de nodige flexibiliteit en concentratie. Het wit van het papier heeft ook een belangrijke rol en de rode stempel fungeert als handtekening. Belangrijkste inspiratiebron voor haar werk is de natuur.
Hans Masselink: werkt louter met olieverf op doek, soms linnen en soms canvast. De vele musea en galerieën inspireren hem. Voor dit thema heeft hij drie werken geselecteerd, nl. een aanrecht met stilleven en een dienblad met zilveren servies en fruit. Aangezien fruit van alle tijden is en een vrolijk ( en gezond ) onderwerp is heeft hij 12 kleine schilderijtjes van verschillende soorten fruit gemaakt.
Mary Hendriks: In 1909 schilderde Pablo Picasso zijn meesterwerk ‘Een tafel met brood en fruit maaltijd‘. Geinspireerd door dit werk maakte ik mijn schilderij stilleven met brood en fruit. Daarnaast en totaal ander werk: Afrikaanse waterdragers‘, Vrouwen in Afrika slepen grote lasten op hun hoofd mee, en zijn verantwoordelijk voor de maaltijden voor hun hele familie. Het water moet vaak van ver weg worden gehaald. Dit schilderij is en impressie van wat ik daar zag in de periode dat ik in Afrika werkte. Daarnaast een klein werkje wat voor zichzelf spreekt. Stilleven met groente en fruit.
Thea Huiberts: Te zien zijn etsen in kleur van groenten en fruit. De gebruikte techniek is een combinatie van lijnets en aquatint. De etsen zaag ik soms in de zinkplaat uit met de figuurzaag en daarna druk ik ze af.
Corien de Kler: In deze serie is op verschillende manieren aquarelverf gecombineerd met oostindisch inkt en met motieven. Eerst wordt geschilderd met aquarel, zowel kleur motieven of juist de verf laten vloeien, daarna worden de accenten ingetekend met oostindisch inkt.
Anne-Marie Krens: Het geheel van etsen en keramiek voor deze tentoonstelling beeldt een sfeer uit van hedendaagse taferelen en eten tegenover diezelfde sfeer in vroeger tijden. De etsen laten elektrisch licht zien, een percolator met koffie uit een kom, een strakke schaal met vruchten, wijn uit glazen, wijn uit een roemer. De keramische objecten; een keramieken modern geglazuurde schaal; een big Mac; een (keramieken) “oude ” vuurpot. De etsen zijn soms gemaakt met toevoeging van aquatint, vezelzijde of een dubbele zinkplaat met een additionele kleur.
Inge Aarden:
Kunstproject Siegburgerkannen De kannen die hier staan, zijn gebaseerd op Siegburgerkannen. Het maakproces wordt in verschillende fasen gepresenteerd. Iedere week wordt een deel van de kannen verder afgemaakt. In de eerste week zijn alle kannen nog rauw (niet gebakken), in de 3e week wordt een deel gebakken en de 5e week wordt hiervan een deel geglazuurd. Aan het eind van de tentoonstelling staan de Siegburgerkannen er in diverse stadia: van oud naar nieuw. De gebakken en geglazuurde kannen kunnen net zoals die vanuit de Middeleeuwen gewoon gebruikt worden